Pieszy

Chodzenie oznacza duże zmiany dla Twojego dziecka I dla ciebie. Dla Twojego dziecka nauczenie się przenoszenia ciężaru ciała na jedną nogę, aby zrobić krok do przodu drugą, oznacza większą mobilność, niezależność i świeże spojrzenie. Dla Ciebie oznacza to dotrzymanie kroku aktywnemu małemu człowiekowi, który teraz oficjalnie jest… maluchem ❤️

W tym artykule:

• Kiedy dzieci zaczynają chodzić?
• Jakie są oznaki, że moje dziecko wkrótce będzie chodzić?
• Jak zachęcić dziecko do chodzenia?
• Jakie są zalety i wady zabawek chodzących dla dzieci?
• Co to jest chodzenie na palcach?
• Kiedy moje dziecko powinno zacząć nosić buty?
• Jakie buty będą najlepsze dla dzieci uczących się chodzić?
• Opóźnienia w rozwoju chodzenia

Kiedy dzieci zaczynają chodzić?

Pierwsze kroki Twojego dziecka mogą mieć miejsce w wieku od 9 do 18 miesięcy, a jest to szeroki zakres odzwierciedlający wyjątkowość rozwoju każdego dziecka. Średnio dzieci zaczynają samodzielnie chodzić między 12 a 15 miesiącem życia. Wcześniej Twoje dziecko może chodzić przy wsparciu mebli lub ściany – co nazywa się również chodzeniem – w wieku od 9 do 13 miesięcy.

Jakie są oznaki, że moje dziecko wkrótce będzie chodzić?

Będziesz wiedzieć, że Twoje dziecko przygotowuje się do stawiania pierwszych kroków, gdy zobaczysz, jak testuje umiejętności przed chodzeniem, takie jak podciąganie się do pozycji stojącej, chodzenie, kucanie ze wsparciem i stanie bez pomocy. Te ruchy pomogą Twojemu dziecku zyskać siłę i poeksperymentować z równowagą i ruchem.

Oto trochę więcej informacji na temat każdego etapu postępu chodzenia:

Podciąganie się, aby wstać (7 do 10 miesięcy)

Podciąganie się, aby wstać is one of the first steps in learning to walk. Babies do this around 7 to 10 months of age, relying on furniture or a caregiver’s hIs or legs. Podciąganie się, aby wstać typically happens after they learn to sit unsupported or crawl. Babies often figure out how to grab a crib rail or other furniture I use their arms to support their body weight.

Niemowlęta podciągają się do stania w wieku około 7–10 miesięcy.

Rejs (9 do 13 miesięcy)

Kiedy Twoje dziecko oswoi się z podciąganiem i nauczy się trochę balansowania na nogach, zacznie chodzić na boki, trzymając się mebli. Nazywa się to rejsem i zwykle ma to miejsce w wieku od 9 do 13 miesięcy. Możesz zobaczyć, jak to działanie pomaga przygotować dziecko do chodzenia: Meble pomagają mu zachować równowagę, gdy używa nóg do stawiania chwiejnych kroków.

Rejs along furniture usually begins around 9 to 13 months.

Aby zachęcić do korzystania z nowego cruisera, może być wskazane przestawienie mebli. Aby pomóc dziecku bezpiecznie ćwiczyć, przesuń bliżej siebie sofę, stolik kawowy, otomanę lub solidne krzesła. Wygładź ostre rogi i uważaj na miejsca, w których dziecko może upaść.

Gdy dziecko zacznie chodzić wzdłuż mebli, możesz również zauważyć, że zaczyna poruszać się po pionowych powierzchniach, takich jak ściana lub tył kanapy. Podnosi to poziom trudności, ponieważ mają mniejsze wsparcie podczas pływania i utrzymanie równowagi jest dla nich wyzwaniem.

Stoi bez pomocy (10 do 16 miesięcy)

W miarę jak Twoje dziecko nabierze większego doświadczenia w pływaniu, w końcu spróbuje odejść od tego, czego trzyma się dla wsparcia. Pierwsze kilka chwil samodzielnego stania może nastąpić przypadkowo, na przykład podczas przenoszenia przedmiotu z ręki do ręki.

Pierwsze kilka chwil samodzielnego stania Twojego dziecka może nastąpić w sposób niezamierzony.

Niemowlęta zazwyczaj uczą się stać bez wsparcia – przynajmniej przez chwilę – w wieku od 10 do 16 miesięcy. Będziesz wiedzieć, że te pierwsze kroki już wkrótce, gdy Twoje dziecko będzie stać samodzielnie przez coraz dłuższe chwile. Ogólnie rzecz biorąc, małe dzieci zaczynają chodzić około 2 do 2,5 miesiąca po nauczeniu się wstawania.

Jak zachęcić dziecko do chodzenia?

Najlepszą rzeczą, jaką możesz zrobić, aby pomóc dziecku nauczyć się chodzić, jest zachęcanie go do eksperymentowania z różnymi rodzajami ruchu. Wypróbuj te wskazówki zatwierdzone przez OT i PT:

Chodź boso : Pozwól dziecku bawić się boso na podłodze. Zapewnia im to pełną informację sensoryczną poprzez stopy i wspiera zdrowy rozwój stóp.

Boso jest najlepsze dla nowych spacerowiczów.

Przestaw meble : Ustaw dwa meble – np. kanapę i niski stolik – równolegle do siebie, pozostawiając między sobą wystarczającą przestrzeń, aby dziecko mogło swobodnie się poruszać, trzymając oba. Usiądź lub uklęknij po przeciwnej stronie przejścia od dziecka i poproś je, aby przyniosło ciekawą zabawkę lub przedmiot. Powoli zwiększaj odległość między meblami, tak aby dziecko mogło potrzebować puścić jedną powierzchnię podparcia, aby dosięgnąć drugiej. Strzeż ich lub pomóż im w razie potrzeby, trzymając się za pień.

Motywuj zabawkami : Jeśli Twoje dziecko nie potrafi stać bez wsparcia, zaoferuj mu w zasięgu ręki zabawkę, na przykład dźwięczne klucze ze stali nierdzewnej. Przytrzymaj zabawkę, gdy ją chwyta, a następnie przesuń ją na niewielką odległość, aby zobaczyć, czy dziecko podejdzie w jej stronę. Spróbuj ponownie z nieco większej odległości, aby sprawdzić, czy wykonają samodzielny krok.

Zachęcaj do przysiadów: Kiedy Twoje dziecko stoi przy ścianie lub meblu, trzymaj jego ulubioną zabawkę nisko nad ziemią, tak aby musiało przykucnąć, aby ją podnieść. Powtarzanie ćwiczeń przysiadów wzmocni mięśnie tułowia i nóg dziecka, przygotowując je do chodzenia. Bieg z piłką „Zjeżdżaj i szukaj” jest zabawką pomocną w tej aktywności: gdy Twoje dziecko zobaczy, jak piłka zsuwa się w dół, przykucnie, aby otworzyć drzwiczki i złapać piłkę z pudełka. Powtarzaj… i powtarzaj

W tym filmie z aplikacji Mommy's Reviews terapeutka zajęciowa dziecięca Rachel Coley wyjaśnia, jak wielopoziomowa zabawa pomaga budować siłę mięśni niezbędną do stania i chodzenia:

Na filmie: Bieganie po piłce „Zjeżdżaj i szukaj” z zestawu Babbler Play

Stwórz dystans: Jeśli Twoje dziecko nie chce puścić Twojego palca podczas ćwiczeń chodzenia, spróbuj trzymać między sobą zabawkę – na przykład lalkę lub pluszowego zwierzaka. Pewność, jaką zyskują dzięki połączeniu z Tobą, pomaga im pracować nad zrównoważeniem mniej stabilnego punktu połączenia.

Rzuć wyzwanie ich równowadze: Gdy dziecko będzie już mogło stanąć na kanapie, obróć je tak, aby było do niego skierowane tyłem. Czytaj dziecku w tej pozycji, trzymając książkę poza jego zasięgiem. Zachęć je do przewracania stron. Za każdym razem, gdy dosięgną, na chwilę odrywają ciało od powierzchni podparcia, aby stać bez pomocy.

Staraj się nie chodzić z dzieckiem na spacer. Gdy maluch oswoi się już z pierwszymi krokami, spróbuj trzymać jego rękę na wysokości ramion lub w dół po bokach. Jeśli będziesz trzymać ręce nad głową, gdy uczy się chodzić, Twoje dziecko będzie polegać na twoich rękach jako wsparciu, zamiast angażować mięśnie tułowia.

Spodziewaj się upadków : Badania pokazują, że dzieci w wieku od 12 do 19 miesięcy średnio 17 upadków na godzinę. Upadek jest ważną częścią nauki chodzenia. Kiedy to nastąpi, staraj się unikać negatywnej reakcji. Zamiast tego rozważ powiedzenie czegoś czysto opisowego: Idź w dół lub nawet upadłeś.

Gdy Twoje dziecko zacznie chodzić, zauważysz wiele poziomych ruchów – stąpanie na boki lub chodzenie na boki małymi kroczkami do przodu. Twoje dziecko może trzymać ramiona w wysokiej pozycji ochronnej, jak słupek bramki. Po miesiącach ćwiczeń ich kaczątki zmienią się w pewne kroki, gdy zbliżą nogi do siebie, wykonają większe kroki do przodu i opuszczą ręce po bokach.

Wspieranie dziecka umiejętności społeczno-emocjonalne w miarę nauki chodzenia

Nauka chodzenia to przeżycie emocjonalne dla niektórych dzieci. Ta nowa umiejętność wiąże się z większą niezależnością, co dla niektórych małych dzieci może być onieśmielające.

Może się okazać, że Twój nowy chodzik przylega do Ciebie nieco bardziej niż wcześniej lub szuka w Tobie otuchy podczas ćwiczeń chodzenia. Nauka chodzenia to ogromne wyzwanie dla Twojego dziecka, zarówno pod względem fizycznym, jak i emocjonalnym. Nawet gdy zaczynają odkrywać nowe sposoby, Twoje dziecko nadal polega na Tobie jako na bezpiecznej bazie wsparcia i komfortu. Oferuj im mnóstwo dodatkowych uścisków, przytulasów i zachęty ❤️

POWIĄZANY: Dla niektórych małych dzieci nauka chodzenia jest zaskakująco emocjonalnym przeżyciem

Jakie są zalety i wady zabawek chodzących dla dzieci?

Zabawki do chodzenia dla dzieci dzielą się na dwie kategorie: chodziki i zabawki do pchania, które czasami nazywane są chodzikami.

Chodziki dla dzieci

Chodziki dla dzieci that suspend your baby in a seat over a wheeled base are unsafe enough to send thousIs of children to the hospital co roku . Niektóre badania wskazują, że tego typu spacery mogą być również powiązane z opóźnieniami w chodzeniu. Może to wynikać z tego, że nie wspierają prawidłowej koordynacji mięśni i ograniczają chwiejność, która pomaga dziecku uczyć się utrzymywania równowagi.

Kilka krajów, w tym Kanada, wprowadziło zakaz tego typu chodzików, a Amerykańska Akademia Pediatrii (AAP) wezwała do wprowadzenia zakazu w Stanach Zjednoczonych. Lepiej dać dziecku dużo czasu na ćwiczenie wsiadania na meble i poruszania się, aby rozwinąć umiejętność chodzenia.

Zabawki do pchania

Zabawki do pchania or push walkers, by contrast, may actually help your baby learn to walk. Look for options with speed-adjustable wheels, a wide rectangular base, I a large upright activity panel to add stability. These playthings can help get your baby in an upright posture I encourage them to use their legs to support their weight, without compromising their joints or development.

Zabawki do pchania that have a low or small base I a long hIle—like a toy lawn mower—may not provide enough support for cruisers I new walkers. They can be fairly easy to tip over, which is why Mommy's Reviews child development experts don’t recommend them. Always stay close I supervise carefully with push toys: Babies may have trouble controlling them I can run into objects or fall down stairs.

A co z zabawkami do ciągnięcia?

Gdy Twoje dziecko nabierze już umiejętności samodzielnego chodzenia (w wieku od 15 do 18 miesięcy), możesz wprowadzić do niego wózek Buddy Stroller lub wózek spacerowy. ciągnąć zabawkę jak The Pull Pup. Pomagają one promować koordynację całego ciała, małą siłę motoryczną i rozwiązywanie problemów. Zabawki do ciągnięcia angażują kilka grup mięśni — mięśnie rąk do chwytania sznurka, mięśnie ramion do ciągnięcia sznurka oraz nogi i tułów do utrzymywania równowagi. Oczy Twojego dziecka muszą współpracować z resztą ciała, co pozwala mu ćwiczyć łączenie motoryki małej i dużej.

Co to jest „chodzenie na palcach”?

Kiedy Twoje dziecko uczy się pływać, często staje lub chodzi na palcach, zwłaszcza jeśli powierzchnia podparcia znajduje się wysoko nad ziemią. Ale nawet gdy nauczą się chodzić bez wsparcia, możesz zauważyć, że czasami chodzą na palcach z uniesionymi piętami.

Sporadyczne chodzenie na palcach jest typową częścią rozwoju Twojego malucha. Wspinanie się na palce pomaga w późniejszych umiejętnościach motorycznych, takich jak sięganie nad głowę i skakanie. Krok osoby dorosłej rozpoczyna się w momencie kontaktu pięty z podłożem, następnie ciężar przesuwa się na śródstopie, a śródstopie wypycha ciało do przodu. Chodzenie na palcach i piętach pojawia się zwykle, gdy dziecko potrafi już biegle chodzić, czyli w wieku około 2 lub 3 lat.

Kiedy chodzenie na palcach stanowi problem?

W większości przypadków sporadyczne chodzenie na palcach nie jest powodem do niepokoju. Jednak skontaktuj się ze swoim pediatrą, jeśli Twoje dziecko:

• Nie jest w stanie stać z piętami dotykającymi podłogi
• Przez większość czasu chodzi na palcach
• Ma różnice rozwojowe w jakiejkolwiek innej dziedzinie (motorycznej, językowej, sensorycznej, społeczno-emocjonalnej, poznawczej)
• Konsekwentnie chodzi na palcach po ukończeniu 2. roku życia

Kiedy moje dziecko powinno zacząć nosić buty?

Najlepiej chodzić na boso, gdy dziecko uczy się chodzić. Podeszwy ich stóp mają tysiące zakończeń nerwowych, co czyni je szczególnie wrażliwymi na wibracje, tekstury, temperatury i inne bodźce. Niezależnie od tego, czy Twoje dziecko leży na podłodze, jest zapięte w foteliku samochodowym, czy siedzi na Twoich kolanach, jego stopy absorbują wiele informacji, gdy dotykają różnych powierzchni.

Pozwól dziecku chodzić boso po trawie, piasku i innych bezpiecznych powierzchniach na zewnątrz. Ale jeśli potrzebne są buty do ochrony stóp, oto kilka pomysłów, które mogą pomóc im poczuć się bardziej komfortowo:

• Stwórz grę polegającą na staniu na różnych powierzchniach. Pozwól dziecku stać boso na mokrym ręczniku, szorstkim ręczniku, folii bąbelkowej lub teksturowanym kocyku, aby przyzwyczaić się do różnych wrażeń.
• Kiedy już przyzwyczai się do bodźców zmysłowych za pośrednictwem stóp, poproś go o założenie skarpetek, a Ty je trzymaj i przytulaj.
• Kiedy poczuje się już komfortowo w skarpetkach, załóż mu buty i przytul je na kolanach. Pozwól im bawić się na podłodze, zanim staną lub będą chodzić. Kluczem jest, aby spróbować nosić buty, gdy nie obciążają stóp.

Jakie buty będą najlepsze dla dzieci uczących się chodzić?

Małe dzieci potrzebują ochronnego, a jednocześnie elastycznego obuwia, gdy są poza domem. Oto, czego należy szukać w butach dla małych dzieci, według terapeutki zajęciowej dziecięcej z Mommy's Reviews, Rachel Coley:

Elastyczne, antypoślizgowe podeszwy. Buty z antypoślizgową podeszwą umożliwiają dziecku trzymanie się podłogi podczas chodzenia i zapobiegają upadkom. The podeszwy muszą być również elastyczne, aby umożliwić bardziej naturalny ruch stopy. Jak elastyczny? Sprawdź, czy możesz złożyć but na pół, tak aby palce i pięta stykały się ze sobą. Zaokrąglone pudełko z szerokimi noskami. The ideal shoe has plenty of space for your child’s toes to spread out—that’s how they learn to balance. Zapinane na rzepy lub paski. Ponieważ stopa Twojego malucha z czasem będzie rosła i traciła tłuszcz, regulowane ramiączka zapewniają dobre dopasowanie. Elastyczna, wspierająca miseczka na piętę. Aby sprawdzić elastyczność miseczki na pięcie, uszczypnij ją. Powinno być twarde, ale dać trochę luzu. Minimalna objętość. Lekkie buty są najlepsze dla małych dzieci, które dopiero budują siłę i wytrzymałość podczas chodzenia.

W tym wieku Twoje dziecko szybko wyrośnie z butów, dlatego staraj się sprawdzać dopasowanie mniej więcej raz w miesiącu. Kiedy maluch stoi, naciśnij przód buta. Odległość między najdłuższym palcem dziecka a wewnętrzną krawędzią buta powinna wynosić mniej więcej szerokość palca.

Opóźnienia w rozwoju chodzenia

Każde dziecko rozwija się we własnym tempie, a okres, w którym dziecko zaczyna chodzić, jest szeroki – od 9 do 18 miesięcy. Średni wiek samodzielnego chodzenia wynosi od 12 do 15 miesięcy. Jeśli Twoje dziecko nie potrafi samodzielnie zrobić kilku kroków do 15 miesiąca życia lub nie chodzi samodzielnie do 18 miesiąca życia, porozmawiaj ze swoim pediatrą. Mogą ocenić ścieżkę rozwoju Twojego dziecka i w razie potrzeby zalecić fizjoterapeutę lub terapeutę zajęciowego. Możesz także zwrócić się do program wczesnej interwencji w Twoim stanie aby sprawdzić, czy Twoje dziecko kwalifikuje się do świadczeń.