W wieku 24 miesięcy dzieci mogą zacząć rozumieć znaczenie i koncepcję jednego i dwóch – zwanych korespondencją jeden do jednego – nawet jeśli potrafią liczyć wyżej. Liczenie w tym wieku zwykle odbywa się na pamięć: w większości przypadków zapamiętują nazwy i kolejność liczb, nie rozumiejąc, co te liczby oznaczają. Korespondencja jeden do jednego oznacza, że dziecko łączy słowo numer jeden z wielkością, którą ono reprezentuje.
Oto etapy nauki matematyki w wieku około 2 lat:
- Dzieci mogą zapamiętywać liczby w odpowiedniej kolejności i (w pewnym sensie) recytować je na pamięć. Liczą w podobny sposób, jak śpiewają litery alfabetu: nie rozumieją, że liczba ma związek z ilością, w taki sam sposób, w jaki nie rozumieją jeszcze, że litera ma związek z dźwiękiem.
- Do 36. miesiąca życia wiele dzieci potrafi już zrozumieć prawdziwe znaczenie liczb do 5. Oznacza to, że potrafią porozumiewać się jeden na jeden do 5 (a może nawet więcej): podczas liczenia mogą wskazywać pięć obiektów pojedynczo. Nie martw się, jeśli Twoje dziecko jeszcze tego nie potrafi; jest to bardzo złożone, a rozwój tych umiejętności może być różny w zależności od dziecka.
Pamiętaj, że recytacja – liczenie bez głębszego zrozumienia liczb – jest nadal niezwykle ważną, podstawową umiejętnością, którą należy ćwiczyć i celebrować.
Oto kilka pomysłów, które pomogą wesprzeć umiejętności matematyczne Twojego 2-latka:
Sprawdź ich zrozumienie matematyki
Podnieś jeden palec i zapytaj: Ile palców unoszę? Jeśli powiedzą jedno, przejdź do dwóch. Kontynuuj, licząc palce powoli i wyraźnie, aż Twoje dziecko nie będzie już w stanie liczyć. Niektóre dzieci w końcu powiedzą dużo! albo nie wiem. Mogą stracić koncentrację lub liczyć na pamięć bez komunikacji jeden na jeden. Wiedza o tym, gdzie znajduje się Twoje dziecko, jeśli chodzi o zmysł liczb, może pomóc Ci wiedzieć, co ćwiczyć, ponieważ dzieci zazwyczaj uczą się prawdziwego znaczenia liczb w odpowiedniej kolejności (tj. 1, potem 2, potem 3 itd.).
Skup się na liczeniu
Liczenie to czynność liczenia czegoś pojedynczo i jest to jedna z najbardziej podstawowych koncepcji matematycznych i umiejętności, których nauczy się Twoje dziecko. Poszukaj codziennych rzeczy do policzenia, które mogą obejmować:
- przejeżdżające samochody
- palce u rąk i nóg
- płatki na kwiatku
- nogi na zwierzęciu
- książki na półce
- robaki pod kamieniem
- szczoteczki do zębów w łazience
- nogi owada
Jeśli to możliwe, spróbuj położyć rękę na ich dłoniach, aby pomóc im w liczeniu. Zachęć je, aby powiedziało jeden, dotykając pierwszego przedmiotu, dwa przy drugim i tak dalej.
Ćwicz subitowanie
Subityzacja polega na określeniu liczby elementów w zestawie po prostu poprzez szybkie spojrzenie na nie, a nie poprzez liczenie ich jedna po drugiej. Na przykład, patrząc na kropki na kostce, prawdopodobnie znasz liczbę, nie licząc każdej kropki.
Twoje dziecko znajduje się na bardzo wczesnym etapie – prawdopodobnie nie będzie w stanie podzielić na części od 3 do 5 obiektów aż do około 5 roku życia – ale rozpoczęcie od jednego i dwóch to świetny sposób na wzmocnienie kluczowej umiejętności, która ostatecznie stanie się główną częścią jego tożsamości matematycznej. Ćwicz z klockami, kamieniami, jagodami i innymi drobnymi przedmiotami codziennego użytku: spróbuj położyć dwa na stole, położyć na nich serwetkę i zapytać, ile jest pod serwetką. Jeśli powiedzą dwa, przejdź do trzech.
Porównaj: więcej, mniej lub równo
Włóż niewielką ilość jagód, precli lub plasterków jabłka do każdej z dwóch misek (nie więcej niż 3 lub 4) i jedną miskę daj dziecku. Policz przedmioty w misce (1, 2, 3 cale), a następnie policz te w misce dziecka (1, 2, 3). Poproś dziecko, aby zjadło jeden plasterek jabłka, a następnie ponownie przelicz zawartość każdej miski. Możesz powiedzieć: „Och, spójrz, teraz mam więcej jabłek niż ty”. Możesz kontynuować, jedząc jabłka, mówiąc o więcej, mniej i o tym samym. Tak przemyślane podejście do tej lekcji może wydawać się trochę kujonem – i tak jest – ale granie w takie gry, kiedy tylko masz okazję, może naprawdę mieć wpływ na zrozumienie Twojego dziecka.
Liczenie w codziennych czynnościach
Świetnym sposobem na włączenie matematyki w życie codzienne jest postawienie dziecku prostego zadania, np. nakrycia stołu. Zacznij od małych rzeczy. Na przykład Twoje dwuletnie dziecko może być odpowiedzialne za rozkładanie serwetek. W przypadku czteroosobowej rodziny podaj dziecku cztery serwetki i poproś, aby położyło je obok każdego talerza, licząc z nimi po drodze.
Następnie, gdy ich zrozumienie wzrośnie, poproś ich, aby policzyli członków twojej rodziny, aby zobaczyć, ile serwetek będą potrzebować do nakrycia stołu.
Wczesne gry w dodawanie i odejmowanie
Dzięki temu ćwiczeniu Twoje dziecko będzie mogło już od najmłodszych lat uczyć się podstaw dodawania i odejmowania. Trzymaj w dłoni jeden mały przedmiot, na przykład klocek, i zapytaj, ile go jest. Następnie schowaj blok za plecami i powiedz, ile bloków jest za moimi plecami? Trwałość obiektów – koncepcja, zgodnie z którą rzeczy nadal istnieją, gdy są poza zasięgiem wzroku – może być dla Twojego dziecka nowo opanowaną umiejętnością, a czynność ta jest stosunkowo złożona.
Jeśli Twoje dziecko jest zainteresowane zajęciami, możesz je rozszerzyć:
- Trzymaj jedną kostkę, a gdy określą ilość, połóż ją na stole. Zapytaj ponownie, ile jest sześcianów — jest to bardzo wczesny przykład zasady zachowania, która zakłada, że rzeczy nie zmieniają się pod względem ilości ani ilości, gdy zmienia się jakiś aspekt obiektu (w tym przypadku położenie klocka). Kontynuuj przesuwanie bloku, aby pokazać, że nadal jest to jeden blok.
- Trzymaj dwie kostki, a gdy określą ilość, połóż jedną za plecami i pokaż im pozostałą; zapytaj ponownie Ile bloków jest za moimi plecami? Gdy odpowiedzą, ujawnij, ile ukryłeś.
- Powtórz tę samą czynność, ale zmień ją, ukrywając obie kostki lub – i to jest trudne – nie chowaj żadnej za plecami i zobacz, co mówią. Pojęcie zera jest dość złożone i Twoje dziecko prawdopodobnie jeszcze go nie opanowało. To świetna okazja, aby przećwiczyć ideę zera, niczego i niczego.
- Ukryj inne przedmioty, gdy dziecko patrzy. Powoli i ostrożnie licz klocki do pudełka z zamkniętą pokrywką (znowu zaczynając od jednego, potem dwóch) i zapytaj dziecko, czy wie, ile klocków jest w pudełku. Przy tych czynnościach zawsze odkrywaj bloki na końcu.
Śpiewaj piosenki i czytaj książki o liczbach
Piosenki takie jak One, Two, Buckle My Shoe i The Ants Go Marching uczą liczenia w zabawny, muzyczny sposób. Istnieje również wiele prostych książeczek do liczenia, takich jak Making Muffins z The Helper Play Kit, które wzmacniają umiejętności liczenia, a jednocześnie pomagają wspierać wczesne umiejętności czytania i pisania.
